Yüzyıllık Yalnızlık ve Yazarlık Üslubu Üzerine

25. Yüzyıllık Yalnızlık'ı yazmaya başladığımda, çocukluğumda beni etkilemiş olan her şeyi edebiyat aracılığıyla aktarabileceğim bir yol bulmak istiyordum. Çok kasvetli kocaman bir evde toprak yiyen bir kız kardeş, geleceği sezen bir büyükanne ve mutlulukla çılgınlık arasında ayrım gözetmeyen bir yığın hısım akraba arasında geçen çocukluk günlerimi sanatsal bir dille ardımda bırakmaktı amacım. Büyükannem, en acımasız şeyleri kılını bile kıpırdatmadan sanki yalnızca gördüğü olağan şeylermiş gibi anlatırdı bana. Anlattığı öyküleri bu kadar değerli kılan şeyin, onun duygusuz tavrı ve imgelerindeki zenginlik olduğunu kavradım. Yüzyıllık Yalnızlık'ı büyükannemin işte bu yöntemini kullanarak yazdım. Bu sözler aşağıdaki sorulardan hangisine karşılık söylenmiş olabilir? A) Romanınıza bu kadar ilgi duyulmasını bekliyor muydunuz? B) Kitabınızı yazarken özel olarak kullandığınız bir teknik var mı? C) Kaleme aldığınız eserin hayatınızdan izler taşıdığı doğru mu? D) Romanınızdaki karakterleri oluştururken gerçek hayattan esinlendiniz mi? E) Duygusal açıdan zayıf olan eserlerin daha değerli olduğu doğru mu?