Parçanın Soru Cevap İlişkisi

18. Gerçekten kötü olanlar bir tarafa bırakılacak olursa birçok kitapta yazar, eğer bütünüyle tecrübe edilmiş bir içeriğe sahip değilse, muhakkak düşünmüştür ama sezip idrak etmemiştir; sezip kavrayarak değil, düşünerek yazmıştır. Onları böyle vasat ve sıkıcı yapan tam da budur. Çünkü yazarın düşündüğünü herhâlde biraz gayret etse okur da düşünebilirdi. Çünkü bu yolla dünyaya gerçek anlamda yeni hiçbir bilgi ve eser gelmez; o ancak eşyanın yeni bir boyutunun kavranması, doğrudan sezilip idrak edilmesi anında meydana gelir. Bundan dolayı temelini bir kavrayış yahut seziş teşkil ederse eser, sanki okurun hiçbir zaman bulunmadığı bir diyardan yazılmış gibidir çünkü her şey taze ve yenidir. Zira onlar, her türlü bilginin asli kaynağından doğrudan çıkarılmışlardır. Bu sözler aşağıdaki soruların hangisine karşılık söylenmiş olabilir? A) Okurların bir esere özgün diyebilmesi, eserin hangi niteliği ile ilgilidir? B) Yazarın, okuyucunun dünyasını sezinlemesi eserin kalıcılığını etkiler mi? C) Kavrayış ve seziş sahibi yazarların daha çok okunduğu düşüncesine katılıyor musunuz?