Paragrafta Yazarın Yakındığı Durum

Sözcüklerin kendi başına hiçbir gücü yoktur. Ama bazı bazı bir yazıda, bir konuşmada sıradan bir sözcük çıkar karşınıza, birden, kapalı bir kapıyı aralayıverdiğini duyarsınız. Ne denli sıradan olursa olsun, sizin için anahtara dönüşmüş bir sözcüktür artık o. Bir de maymuncuk sözcükler vardır, yeteneksiz düşünürün, sokak politikacısının ağzında ya da kaleminde yinelenip durur. O da kapalı kapıları açmak, karmaşığa düzen getirmek iddiasındadır. Ama öteki ozanın ve düşünürün dilinde bir aydınlatma ögesi olurken böyleleri tarafından yinelendikçe anlamı kapatır ve karıştırır. Örnek mi istiyorsunuz? İşte şu son yıllarda kimi yazarların dilinden düşürmediği "sivil toplum" sözü. Sivil toplum aşağı, sivil toplum yukarı! Her kapıyı bu terimle açmaya, her olguyu bu terimle açıklamaya çalışıyorlar ama kapatıp karıştırıyorlar yalnızca.

Bu parçada yazarın yakındığı durum aşağıdakilerden hangisidir?

A) Bazı sözcüklerin eski karşılığının kullanımı

B) Yazarların sözcüklerin anlamını bilmemesi

C) Kelimelerin doğru ve düzgün kullanılmaması

D) Konuşurken anlatım bozukluğu yapılması

E) Aynı sözcüklerin çok sık tekrarlanması