Türkiye'de Bireyselleşme Üzerine

21. Türkiye'de tek kişilik hane sayısı 6 milyona dayandı. Yalnız yaşayanlar çoğaldıkça sofranın anlamı da sessizce değişti. Artık sofraya bir arada olmak için değil bireysel ihtiyaçlarımız için oturuyoruz. Evet, sofralar hâlâ kutsal. Ama o kutsallığın merkezinde artık "biz" yok "ben" var. Zaman zaman egonun en çıplak hâli bile var. Yine de bu sofralar, bir teslimiyet değil bir direnç biçimi. Kendimizi hatırlama çabası. Bu bireyselleşmemiz, Avrupa'nın bireyselleşmesine benzemiyor. Ancak artık Asya'nın kolektivizmine de ait değiliz. Arada kalmış, kendine özgü bir Türkiye bireyselleşmesi yaşıyoruz. Bir yanda hâlâ birlikte yemek yeme özlemi var, diğer yanda koşullar, bizi bireysel sofraya mecbur kılıyor. Artık sofraya birlikte oturma fikri sadece bir ideal. Gerçekte olan, o sofraya evin parçalanmış grupları olarak ayrı ayrı oturuyoruz. Bu parçada sözü edilen "kendine özgü Türkiye bireyselleşmesi"nin temel niteliği aşağıdakilerden hangisidir? A) Avrupai, bireysel bir anlayışı ve taklitçi bir tutumu benimseme B) Geleneksel aile yapısını koruyarak bireyselleşmeye engel olma C) Ne tam anlamıyla Avrupa'daki gibi bireysel ne de Asya'daki gibi kolektif olma D) Bütün aile bireylerince aynı anda ve birlikte yaşamayı tercih etme E) Bireyselleşmenin yalnızca ekonomik nedenlerle ortaya çıktığını gösterme