Zunun Kadiri'nin Çenıkış Hikâyesi üzerine değerlendirme

10. Şiir merkezli gelişen Uygur edebiyatında hikâye türü ancak 1930'lu yıllarda ortaya çıkmış, 1940'lı yıllarda gelişmeye devam etmiş, 1950'li yıllarda oldukça yüksek bir seviyeye ulaşmıştır. Yazar Zunun Kadiri'nin 1955 yılında kaleme aldığı Çenıkış hikâyesi Uygur hikâyeciliğinin 1950'li yıllarda ulaştığı seviyeyi temsil edebilecek niteliktedir. Yazarın daha önce Çin'in ağır baskı ve zulmü altında ezilen, sömürülen Uygur halkının tüm umudunu ezilen milletlere özgürlük, eşitlik vaadiyle iktidara gelen komünistlere bağladığı bir dönemde yazdığı Çenıkış hikâyesi; toplumda yaşanan sosyal değişiklikleri yansıtma amacı gütmektedir. Hikâyede umursamaz, şuursuz ve hımbıl bir karakter olan Metniyaz'ın yeni rejim ve yeni sosyal koşullar altında nasıl değişerek aktif, topluma yararlı, toplumsal bilince sahip bir kişiye dönüştüğü anlatılmaktadır. Yazar bu tavrıyla topluma hâkim olan sosyalist düzene destek vermiştir.

Bu parçadan yola çıkılarak Zunun Kadiri'nin Çenıkış hikâyesi ile ilgili,

I. Yazarının toplumsal düzenle ilgili düşüncelerini içerir.

II. Uygur edebiyatının en olgun örneği kabul edilir.

III. Toplumsal şartların insanın vasıflarını değiştirebileceğini anlatmıştır.

IV. Toplumun yaşadığı olumsuzluklar hikâyede yer almaktadır.

öncüllerinden hangileri söylenemez?

A) Yalnız I B) I ve II C) Yalnız II D) II ve IV E) I, III ve IV