Yazarın Yazarlık Anlayışı Üzerine

5. Yazmak ve yazarlık konusunda yarattığımız bir dizi efsanenin peşinde sürükleniyoruz hâlâ. Bunlardan en yaygını, yazarı yalnız bir kişilik olarak kabul etmemiz belki de. Okur, yazarın "yalnız" olması gerektiğini düşünüyor. Yazmaktan başka iş yapmayan, karanlık, duman altı bir odada masasında kâğıtların arasına gömülmüş bir hâlde fotoğraflıyor yazarı. Ne yazık ki bu fotoğraf, yazarların da hoşuna gidiyor. Bakın, yazar fotoğraflarının çoğunda benzer atmosferi görürsünüz. Böylece yazarı hayatın dışına çıkarıp onu farklı bir yerde algılıyoruz, algılamak istiyoruz. Yazar, kendini hayatın uzağında konumlandırıyor. Oysa sokağa açılan pencereyi kapattığınızda yazdıklarınız tıpkı ortamın havası gibi ağırlaşıp kokuşur.

Bu parçada konuşan yazarın aşağıdakilerden hangisine karşı çıktığı söylenebilir?

A) Her birey, isterse nitelikli bir eser yazabilir; bu açıdan yazarlık, özel bir yetenek değildir.

B) Günlük yaşamın kaygılarından uzaklaşmayan bir yazarın başarılı olması mümkün değildir.

C) Toplumsal koşullar yazarı belli konuları yazmaya ittiği için yüzde yüz bireysel bir eserden söz edilemez.

D) Yaratıcılık temelde bireysel bir eylem olduğundan yazarın kendini çevresinden soyutlaması doğaldır.

E) Bir yazar ancak yaşamdan beslenir ve toplumla iç içe olursa canlı ve etkili eserler yazabilir.