Yazarın Okur ve Çevre ile İlişkisi Hakkındaki Düşüncesi

19. Okura yazmak başka, okur için yazmak başka; ikisinin arasında dağlar kadar fark var. Elbette, isteyen okur için yazar, isteyen okura yazar, buna kimse karışamaz. Ben okura yazmaktan yanayım. Okur için yazmak, okur neyi sever, şu paragrafı anlar mı, acaba romana şu, şu, şu konuları da eklesem mi şeklinde çeşitli sorular sorup bunları uygulamayı gerektirir. Okurun açık ve örtük taleplerini karşılamayı gerektirir bir anlamda. Bu bana çok uzak bir şey, çok uzak. Çünkü benim gözümde bir edebî metin, sadece edebî kaygılarla yazılır. Okur ne der, editör ne der, yazılı ve sözlü yasalar ne der, karım ne der, arkadaşlar ne der, çocuklarım ne der gibi kaygılarla yazılmaz.

Bu parçada anlatılmak istenen düşünce aşağıdakilerden hangisidir?

A) Bir yazar, yapıtını kurarken okurdan, ailesinden çevresinden bağımsız olamaz; onları mutlaka hesaba katar.

B) Yazar yapıtını oluştururken tamamen bağımsız olmalı, okura ve çevresine dair hiçbir endişe taşımamalıdır.

C) Yazar, okur için yazar; dolayısıyla da okurun zihninde tamamlanan bir roman evreni kurmaya çalışır.

D) Sanatçı, yapıtını ortaya koyduğunda var olur; okur, editör gibi unsurlar yapıtı tamamlar.

E) Yazar, romanını yazarken okurunu dikkate almalı; onun metin karşısında ne tepki vereceğini hesaba katmalıdır.