Tiyatro Üzerine Düşünceler

9. Ben, tiyatroyu iki arkadaşın konuşmasına benzetirim: Birbirinin dilinden anlayan, sözlerinden zevk alan iki kişinin üç saat karşılıklı konuşması gibi. Karşınızdaki sözlerinizi dinlediği zaman, söylediğinizi anladığı zaman, sesinizden ve sözünüzden hoşlandığı zaman duyduğunuz hazla bizimkini kıyaslayabilirsiniz. Bu sözleri söyleyen bir yazar aşağıdaki düşüncelerden hangisine sahip olamaz? A) Tiyatronun temeli; eser, sanatçı, seyircidir. Hangi şaheseri, hangi büyük sanatçılar oynarsa oynasınlar, karşılarında seyirci yoksa bu sanat çalışması tamamlanmış olmaz. Karşısında görecek insan gözleri, heyecan duyacak kalbi bulmadıkça bütün dünya müzelerindeki tablolar bir tahta, tuval ve boya yığınından başka nedir ki? B) Ben dinleme sanatını, söyleme sanatından çok üstün tutarım. Eğer bizi dinleyenler oynadığımız oyundan zevk alıp tepki veriyorsa biz o derece ce mutlu hissederiz. Ben sahnede bizim samimi seyircilerimizi, sanatçılarımız kadar duygulu ve coşkulu görmek isterim. C) Sahnede insan duygularına hitap eden eser ve onu canlandırmasını bilen sanatçılar ne derece kıymetli ise ondan heyecan duyan, onu takdir eden seyirci de bence o eser ve sanatçılar kadar değerlidir. Düşünün ki karşınızda bir adam var ve esniyor. Bu konuşan için ne büyük ızdıraptır. D) Bir oyunu değerli kılan üç etken: Dekor, kostüm ve oyuncudur. Bunlar ne kadar iyi olursa tiyatro o derece değer kazanır. Bu yüzden tüm bunları bırakıp seyirciye odaklanmak yanlıştır. Bir oyuncu kendisi hakkında seyircinin ne düşündüğünü umursamamalı, sadece oyununa yoğunlaşmalıdır. İşte o zaman iyi bir oyun ortaya çıkar.