Sait Faik'in Edebi Kişiliği ve Eleştirel Yaklaşım

7. Sait Faik denince, en sıradan okurlar, yazarlar bile nedense bir müfredatı aktarır gibi "Kitaplarında insan sevgisini, toplum dışı kalmış insanların, işsizlerin hikayelerini anlatmıştır." der. Elbette böyledir ama Sait Faik bunların çok ama çok ötesindedir. İdeolojilerimiz kimi zaman bizlere dünyayı okumakta rehberlik edecekken birer ön yargıya dönüşebiliyor ya da sadece hayata tek pencereden bakmak gibi bir göz tembelliğine / Ancak göz tembelliği körlüğe dönüşebilir; neye bakarsanız bakın hep benzer manzaranın görüldüğünü zannedersiniz. Sanırım Sait Faik hakkındaki bu tanımlar böylesi bir bakışın sonucu. Onun kindaki bu tanımlar, balıkçıların, sarhoşların hikayelerini ele almasını "toplumcu" bir tavır ya da sınıfsal bir yaklaşım olarak algılamak başka nasıl açıklanabilir? Çünkü söz konusu yazar, Andre Gide için "Beni kendime alıştıran yazardır." der. Yani genel ahlak anlayışına karşı bireysel özgürlükleri savunan Gide için ... Zira o, bizlerin o dönemin tüm yazar ve şairlerini "toplumcu gerçekçi "görme algımızın aksine toplumsal meselelerine odaklanmaktan ziyade bireyin meselelerine odaklanmıştır. Ve bunu o kadar samimi yapmıştır ki evrenselleşmiş, zamansızlaşmıştır.

Bu parçada yazarın Sait Faik'in kişiliğiyle ilgili yaptığı değerlendirmede, aşağıdakilerin hangisinden yakınılmaktadır?

A) Yalnızca insanı ele alıp sorunlarını aktarmasından

B) İdeolojik yaklaşımlarla eser yazdığı düşüncesinden

C) Avrupalı yazarlar gibi eser ortaya konulmayışından

D) Yalnızca toplumcu gerçekçi yanının ön plana çıkarılmasından

E) Bulunduğu toplumla ilgili eserler vermesinden