Şairlerin Gelenekle İlişkisi

29. Aşağıdaki parçalardan hangisi "Bir şair, mutlaka kendi edebiyatında yer alan önceki şiir anlayışlarından etkilenir." düşüncesine uzak düşmektedir?

A) Yahya Kemal, Türk edebiyatını bir bütün olarak algılar. Onda tarihin eski devirlerine ait olayları devrinin diliyle ifade etme düşüncesi vardır. Eskiyi reddetme yerine olduğu gibi kabullenme ve yeniden yorumlayarak günümüze taşıma çabası içinde olmuştur hatta şair, "Kökü mazide olan atiyi meydana getirmek gerekir." der.

B) Nazım Hikmet; divan şiirinin sesini ve ahengini, özellikle ritim, imge ve çağrışım zenginliğini gayet iyi özümsemiştir. Aruzu kullanmasa da seçtiği sözcüklerdeki ahenkle metni geçmişle bütünleyerek, çağın gerçeklerini kendi görüşleri doğrultusunda yeniden kurgulayarak metinler arası bir gelenek etkisi üretmiştir. Şair, bu şiir anlayışıyla geleneği revize ederek kendi zamanına dönüştürmüştür.

C) Sezai Karakoç, gelenekten ve bilhassa klasik edebiyattan beslenen önemli bir şairdir. O, geleneğin daha çok ruhuna nüfuz etmeye çalışır. Ona göre gelenekten beslenmek, onu körü körüne taklit etmek değildir. Şair, geleneksel olanı modern bir bakış açısıyla ele alarak İkinci Yeni içerisinde gelenekten en fazla istifade eden şairlerden biri olmuştur.

D) Cahit Sıtkı'nın yayımlanan ilk şiir kitabında Necip Fazıl Kısakürek gibi dönemin küresel ölçekte yaygın olan şiir anlayışlarına açıldığı gözlemlenmiş, ayrıca Fransız şiirinin tür ve biçim etkisi görülmüştür. Ziya Osman'ın yönlendirmesiyle Fransız şair Charles Baudelaire'i okumaya başlamıştır. Bu konuda şunları dile getirmiştir: "Baudelaire'i okuduktan sonra düşünüşüm, duyuşum, görüşüm değişti. Baudelaire, bana suyun dibine inmeyi öğretti; içimle dışım arasındaki farkı Kötülük Çiçekleri'ni okuduktan sonra idrak ettim."

E) Orhan Veli; ilk şiirlerinde Necip Fazıl, Cahit Sıtkı gibi içerik, dil, tarz, biçim olarak klasik geleneğe bağlı olarak yazmıştır. Ahmet Haşim'in saf şiir anlayışını benimseyen şair, diğerlerinin aksine gündelik yaşamı da şiirlerinin içine almaya çalışmıştır. Dönemin şiirlerinden farklı yapıtlar ortaya koymaya karar veren şair; ilk olarak ölçü ve uyağı daha sonra ise tasviri, şairaneliği, hayali, süsü ve zekâ oyunlarını şiirinden çıkarmıştır.