Paragrafta Ana Düşünce ve Çıkarım

İnsan, doğası gereği geçmişin yükü ile geleceğin kaygısı arasında mekik dokuyan bir varlıktır. Bu iki uç nokta arasında kalma bireyin içinde bulunduğu anı bir varlık alanı olarak değil, sadece bir geçiş koridoru olarak görmesine neden olur. Oysa gerçek yaşam, yalnızca şimdiki zamanın sınırları içinde yeşerebilir. Birey, zihnini sürekli yaşanmışlıkların muhasebesine ya da henüz gerçekleşmemiş olanın planına hapsettiğinde duyularının dış dünyadan topladığı verileri işleme yetisini de zayıflatır. Bu durum, kişinin kendi yaşamının öznesi olmak yerine zamanın akışına kapılmış edilgen bir gözlemciye dönüşmesiyle sonuçlanır. Düşüncelerin odağı şimdiki zamandan uzaklaştıkça bireyin eylemleri ile bilinci arasındaki bağ gevşer; kişi neyi, neden yaptığını sorgulamaksızın bir alışkanlıklar silsilesini takip etmeye başlar.

37. Bu parçadan hareketle aşağıdakilerin hangisine ulaşılabilir?

A) Geleceğe dair yapılan planlar, bireyin karşılaştığı zorluklar karşısında daha dirençli olmasını sağlayan temel motivasyon kaynağıdır.

B) Geçmişin deneyimlerinden ders çıkarmak, bireyin nitelikli kararlar alabilmesinin ön koşuludur.

C) Zihnin geçmiş ve gelecek arasında gidip gelmesi, bireyin anı hakkıyla deneyimlemesine engel teşkil eder.

D) Duyuların dış dünyadan veri toplama hızı, kişinin geçmişi ve geleceği üzerine düşünme yoğunluğuyla doğru orantılıdır.

E) Zamanın akışına kapılmak, modern insanın değişime uyum için geliştirdiği doğal bir savunma mekanizmasıdır.