Paragrafta Ana Düşünce Sorusu

5. Tarih boyunca bize tüm kültürlerde, karanlığın kötü güçlerle ilişkili olduğu öğretildi. Gece insanlarından, geceyi yaşayan, gecede yaşayan insanlardan korkmamız gerektiği anlatıldı. Oysa gündüz ve gece kişileri aslında aynı kişiler, bu nedenle bu korku doğru değildir. Gün ışığı içimizdeki teslimiyetçiliği ortaya çıkarır ama geceleri kendimizi özgür hissederiz. Düzen güçleri bizi, geceden, özgürlükten kaçınmaya koşullandırmışlardır. Kurumlar, ister din, ister aile, ister devlet kurumları olsun, gece insanlarına korkuyla bakarlar. Karanlıkla birlikte uyrukların denetlenmesi zorlaşır. O saatlerde olan hiç kimse hayırlı bir iş peşinde olamaz. Gündüzleri egemenliğini sürdüren kurulu düzen güçleri, varlıklarını ve baskılarını gece düşmanları bahanesiyle haklı çıkarırlar; belirsiz, soyut kavramlarla öcüymüş gibi söz edilen bu düşmanları biz hiç görmesek de... Yöneticiler de bize hep gündüz gözüyle gösterilirler, hep gündüzlerin bir parçası olarak görünürler bize. Bir başkan, bir lider ya da bir komutan doğanın güzelliği içinde, arkasında parlayan bir güneşle canlandırılabilir ama gecenin karanlık fonu önünde, asla canlandırılmaz. Bu parçada geceyle ilgili asıl anlatılmak istenen aşağıdakilerden hangisidir? A) Gecenin gündüzden farklı olduğu, bir kısım çevrelerin gece ve gündüzü birbirine eş görmediği B) Sanatçıların ve bilim insanlarının geceden beslendiği çünkü gündüz gözüyle hayatın sıradanlaştığı C) Liderlerin ya da siyasetçilerin güneşin aydınlığını kendilerine fon seçerek anlayışlarını temiz göstermeye çalıştığı D) Toplumun bazı kalıplarının genç kuşaklar üzerinde olumsuz bir etki yaratarak onları baskı altına aldığı E) İnsanın tüm düşüncelerden arındığı gecenin, gündüzden çok daha kıymetli olduğunun unutulmaması gerektiği