İki Metnin Anlatım Özelliklerinin Karşılaştırılması

I. 19. yüzyılda pozitivist (olgucu) gelenek yerleştiği için nesnenin ya da figürün yapısına odaklanmaktan çok bu yapıyı oluşturan etmenleri de gözlemleme yoluna gidilmiştir. Daumier'in büstlerinde de et-kemik-kas örüntüsünden daha fazla kişilerin karakteristik özellikleri ve konumları dolayısıyla yarattıkları duygular ön plana çıkar. Bu büstlerde izleyiciyi gülmeye yönlendiren şey, kişilerin abartılı ve yapıştırılmış ruh hâlleridir. Yüzlerdeki eksiklik, sakatlık gibi durumlar vurgulanmaz; aksine zihniyetlerinin oluşturduğu kurgusal mimikleri dikkat çeker.

II. Bahtin, Karnavaldan Romana ismini verdiği derlemesinde gülmeyi şöyle açıklar: “Gülme; bir nesneyi yakınlaştırma konusunda, kişinin onun her tarafını teklifsizce, samimi bir şekilde yoklayabileceği, evirip çevirebileceği, içini açabileceği, üstünden altından bakabileceği, dışındaki kabuğu açıp izleyebileceği, kendisinden kuşku duyabileceği, dağıtabileceği, kesip parçalayabileceği, tüm çıplaklığıyla ortaya çıkarabileceği, serbestçe inceleyebileceği ve onunla deney yapabileceği kaba bir temas mıntıkasına sürükleme konusunda fevkalade bir güce sahiptir.” Daumier de bu karikatür heykelleriyle bizi bu denli yoğun bir temas alanına çağırır, tam da bu yüzden güleriz.

Yukarıdaki numaralanmış parçaların anlatımıyla ilgili olarak aşağıdakilerden hangisi söylenemez?

A) I. parçada karşılaştırma söz konusudur.

B) I. parçada neden-sonuç ilişkisine yer verilmiştir.

C) I. parçada sayıp dökmeye başvurulmuştur.

D) II. parçada hem alıntı yapma hem de tanık gösterme denilebilecek bir düşünceyi geliştirme yolu kullanılmıştır.

E) II. parçada benzetme yoluyla bir somutlama yapılmıştır.