Gazeteci-Yazar Diyaloğu Tamamlama

23. Gazeteci : (I) ---- ?

Yazar : Ortaokuldaki oğlum; gördüğü, okuduğu, dinlediği her şeyi şiirle saptamak hevesinde bugünlerde. Yazdığı şiirlerle ilgili ara sıra onunla konuşur, bazen çaktırmadan onu eleştiririm. Geçen gün yazdığı bir şiir üzerinde konuşurken şiirde konu sorununa değindik. Yazdığı şiirlerde hep bir olay anlattığını, oysa şiirin hikâyeden ayrı bir şey olduğunu, şiirde belli bir konu işlemek zorunda olmadığını anlatıp durdum. O ise bana hep Orhan Veli'yi örnek gösterdi. O an bir gerçeği hatırladım, biz ne dersek diyelim şiire yeni adım atan biri, çağının şiir ustalarının yolundan gider.

Gazeteci : (II) ---- ?

Yazar : Genç yazarlarımız, öz Türkçe kelimelerin yeniliğine kapılıp, onları kullanınca yazıya yeni bir öz getirdiklerini sanıyorlar. Onların yazılarında pırıl pırıl elbiselerin altında, kalıplaşmış düşünceler buluyoruz. Boyayı biraz kazıtınca altında eski astar sırıtyor. Yeniliğin böylesine ucuz elde edilmesi, birtakım kişilerin işini kolaylaştırdı. Söyleyecek tek sözü olmayanlar bile kaleme sarılıp yaygın dille söylemekten utanacakları bayatlıkları, yeni kelimelerle öne sürmekten çekinmiyorlar.

Bu diyalogda boş bırakılan yerlere aşağıdakilerden hangisi getirilmelidir?

A) (I) Karşılaşılan her olayı şiire konu almak, şiirin sanat değerini düşürür mü?

(II) Edebiyata yeni başlayan yazarların söz dağarcığında öz Türkçe kelimeler olmalı mı?

B) (I) Şiire yeni başlayanların şiir çizgisini, dönemin büyük şairleri mi belirliyor?

(II) Yazarlarımız niçin öz Türkçe kelimeler kullanıyor?

C) (I) Bir babanın, çocuğunun edebiyat zevkini yönlendirmesi doğru mu?

(II) Genç yazarların yaygın dili terk etmesindeki amaç neler olabilir?

D) (I) Özellikle şiire yeni başlayanlar, kendilerine yapılan eleştirilere nasıl yaklaşmalı?

(II) Yazarların öz Türkçe yazma sevdalarının altındaki sebepler nelerdir?

E) (I) Şiiri hikâye gibi yazanlar, bilinçli şiir okuyucularının tepkisini çeker mi?

(II) Öz Türkçenin yazı dili hâline gelmemesinde yazarların rolü nedir?