Edebî Tekniklerin Özgünlüğü Üzerine Bir Soru

3. Aşağıdaki parçalardan hangisi "Gerçek yazar; başka bir yazarın kullandığı, kendisine faydalı olabileceğini düşündüğü bir tekniği ya da yöntemi ödünç almakta hiçbir sıkıntı görmez." düşüncesine uzak düşmektedir?

A) Bilinç akışı yöntemi, "insandaki zihinsel süreçlerin kurgusal karakterlerle harmanlanması" olarak tanımlanmaktadır. Henry James'in Bir Hanımefendinin Portresi adlı romanında bilinç akışı tekniğinin izleri olduğu görülmektedir. Ancak "bilinç akışı" terimi ilk olarak May Sinclair tarafından Dorothy Richardson'un Pilgrimage eserine yaptığı eleştirileri esnasında kullanılmıştır.

B) William James, Psikolojinin İlkeleri kitabında bilinç deneyimi tekniğini sürekli bir şey olarak tanımlar. İlk kez kendisinin denediği bilinç deneyimi tekniği için öznel yaşam adlandırması da yapar. Yani bilinç deneyimi yönteminin zincir gibi bir bağ olmadığını, bir nehrin akışı gibi süreklilik hâlinde olduğunu savunur.

C) İç monolog yöntemi, 19. yüzyılın sonlarında Fransa'da modern psikolojinin edebî uygulamalara yansıması olarak ortaya çıkmıştır. Leon Edel, Modern Psikolojik Roman kitabında iç monoloğu etkin bir anlatı türü olarak görür. Çağdaşı Edouard Dujardin'den gördüğü iç monolog tekniğini ondan daha iyi kullandığını iddia eder.

D) Robert Humphrey, Melvin Freidman, Frederick Hoffmann ve daha birçok yazar; bilinç akışını iç monoloğu içeren bir teknik olarak görmüştür. Tomcat Murr'un Hayatı ve Görüşleri adlı eserinde Hoffmann, iç monoloğun karakteri tam bir konuşmaya dökemediğini söylese de bu teknikleri önceki yazarlardan daha etkili kullanır.

E) Serbest dolaylı söylem tekniği; karakterlerin dolaysız duygu, düşünce ve söylemlerinin anlatıcının dolaysız söylemiyle birleşerek kendi bakış açısından anlatılmasıyla sunulur. W. Woolf, Bayan Dalloway'indeki karakterlerini başka yazarların eserlerinde de olduğu gibi serbest dolaylı söylemlerle meydana getirir.