Anlatıcı ve Bakış Açısı Analizi

6. Bir hikâyede anlatılan olayları veya durumları yaşayan kurmaca varlıklara kahraman denir. Bu açıklamaya göre aşağıdakilerin hangisinde kendisinden "ben" diye söz edenin, ayraç içindeki kahraman olduğu söylenemez?

A) Küçük bir çocuk yaklaştı. Annesi arkasından seslendi ama o çoktan tırmanmaya başlamıştı üzerime. Ayakları titriyordu. Yüzünde hem korku hem heyecan vardı. Tam düşecekti ki küçücük parmaklarıyla sıkıca kavradı beni. Annesi yetişip kucağına aldığında parmaklarını gevşetti, o da rahatladı ben de. (Korkuluk)

B) Gün doğarken yine buradaydım. Aşağıda bir hareketlilik vardı, insanlar kıpır kıpırdı. Biri yiyeceğini kaldırdı, bir başkası elini uzattı. İçimden bir ses "Şimdi tam zamanı!" dedi. Süzüldüm, tam ulaşacakken biri geri çekildi. Ne yazık ki o, yere düşen kırıntının benim için ne kadar kıymetli olduğunu bilmiyordu. (Martı)

C) Karanlığın içindeydim, sıkışmış ve hareketsiz. Sonra parmaklarıyla yavaşça yokladı beni. İki parmağıyla çekti. Aydınlığa çıkmıştım. Sonra dikkatlice yuvama yerleştirdi. Evime dönmenin sevinci içindeyken çevrildim. O an yuvam hafifçe kıpırdadı, ardından tanıdık bir "tık" sesi... İşte kapı aralanıyor. (Kilit)

D) Yüzüm(n)e baktı. Önce dikkatle eğildi, gözlerini kıstı, sonra elini yüzüne götürdü. Gülümsedi, dudaklarını oynattı. Bana gülümsediğini sandım, içimde sıcak bir his belirdi. Ama sonra fark ettim ki aslında kendine bakıyordu. (Ayna)