Anadolu Geleneğinde Hata ve Mütevazılık

18. Eski bir Anadolu geleneğine göre halı dokuyan usta zanaatkârlar, aylarca ilmek ilmek işledikleri kusursuz bir halının görünmeyen bir köşesine bilerek küçük bir "hata" gizlerlerdi. Ya bir rengin tonunu hafifçe değiştirirler ya da bir motifi yarım bırakırlardı. Kendilerine bu hatanın sebebi sorulduğunda ise her defasında aynı bilgece cevabı verirlerdi: "Gözün gördüğü her şeyin bir sonu, her mükemmelin bir eksiği vardır. Biz bu küçük düğümü, kibir ve gurura düşmemek, insan olduğumuzu ve sadece Allah’ın mutlak mükemmele sahip olduğunu anımsamak için bırakırız." Bu anlayışla dokunan halılar, bir eşyanın ötesine geçip ---- bir ibret vesikası olarak kabul edilirdi. Bu parçada boş bırakılan yere düşüncenin akışına göre aşağıdakilerden hangisi getirilmelidir? A) zanaatta teknik kusursuzluğunun imkânsıza yakın bir marifet olduğunu söyleyen B) eserdeki hatanın, zanaatkârın hayata karşı kırgınlığını simgeleyen C) insani noksanlığın ve tevazunun, güzelliğin bir parçası olduğunu benimseyen D) kişiye insanoğlunun karşılanması mümkün olmayan hırsları olduğunu hatırlatan E) nakışta olmasa da kumaşta hata çıkabileceği gerçeğini vurgulayan