18. Yüzyıl Tiyatrosunun Eleştirisi

27. 18. yy. tiyatro sanatı, yazınında yaygınlık kazanan duygusallık eğilimini benimsemektedir. Duygusal oyunlar orta sınıf seyircisinin hoşuna gider. Duygulanma; hem kişiyi kendi iyiliğine inandırdığı hem de onu iyi, güvenli, sıcak bir ortam içine yerleştirdiği için güçlü olanın da güçsüzün de işine gelmektedir. Kazanç özgürlüğünün benimsendiği bu dönemde duygusal dram, vicdanları rahatlatmaktadır; iyiliğin, erdemin sevgi ile ödüllendirilmesi seyirciyi avutur. Bu yüzden duygusallık eğilimi, tiyatro piyasasına egemen olmuştur. Kent orta sınıfına yönelmiş olan tiyatrolar, giderek bu duygusallığı bir duygu sömürüsüne dönüştürecek; duyguculuk, ticari amaçlarla piyasa oyunlarının ayırıcı özelliği olacaktır. Bu parçadan hareketle 18. yüzyıl tiyatrosu hangi açıdan eleştirilmektedir? A) Duygusal eğilimin akılcı anlayışın önüne geçmesi B) Duygulanmanın yapay ortamlarda oluşturulduğu için kişiyi olumsuz etkilemesi C) İşlenen güvenli ve sıcak ortamın gerçek hayatta olmaması D) Ön plana alınan duygusallığın ticari sömürüye zemin hazırlaması E) Duygusallık eğiliminin tek tip anlayışa sürüklemesi